
غریو آسمانى
نداى آسمانى از روشنترین علامتها براى ظهور حضرت مهدى ـ ارواحنا فداه ـ و حرکت جهان شمول اوست. از مجموع روایات چنین بدست مى آید که این فریادها متعدد است اولین ندا در ماه رجب و دوم در ماه رمضان و سوم در ماه محرم شنیده مى شود. امام رضا ـ علیه السلام ـ فرموده اند:
واقعیّت این است که رخداد پرشکوهى چون ظهور امام مهدى ـ ارواحنا فداه ـ پیش از رخ دادن یک اعلام جهانى آنهم در روشنترین معنا و مفهوم مى طلبد و از آنجا که این حرکت جهانى بوده و براى تمام جهان بشریت است مى بایست همه در یک زمان از نزدیک شدن و قریب الوقوع بودن آن باخبر شوند از امام صادق ـ علیه السلام ـ آمده است که «یسمعه کل قوم بألسنتهم» هر قومى به زبان خود آنرا مى شنود.
حال بجاست که به برخى احادیث در این باره اشاره کنیم:
ینادون فی رجب ثلاثة أصوات من السماء صوتاً منها: ألا لعنة اللّه على الظالمین والصوت الثانی: ازفت الآزفة یا معشر المؤمنین . . . والصوت یرى بدن فی قرن الشمس یقول: انّ اللّه بعث فلاناً فاسمعوا له وأطیعوا([25]).
امّا پیرامون ندایى که در ماه رمضان در شب بیست و سوم توسط جبرئیل در آسمان طنین مى افکند این است.
میلاد با سعادت امام رضا (ع)بر همه ی شیعیان ان حضرت مبارک باد
چشمههای خروشان تو را میشناسند | موجهای پریشان تو را میشناسند | |
پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی | ریگهای بیابان تو را میشناسند | |
نام تو رخصت رویش است و طراوت | زین سبب برگ و باران تو را میشناسند | |
هم تو گلهای این باغ را میشناسی | هم تمام شهیدان تو را میشناسند | |
از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی | ای که امواج طوفان تو را میشناسند | |
بوی توحید مشروط بر بودن توست | ای که آیات قرآن تو را میشناسند | |
گرچه روی از همه خلق پوشیده داری | آی پیدای پنهان تو را میشناسند | |
اینک ای خوب، فصل غریبی سر آمد | چون تمام غریبان تو را میشناسند | |
کاش من هم عبور تو را دیده بودم | کوچههای خراسان تو را میشناسند |
اگر عزیزی را گم کرده باشید، چه میکنید؟
آسوده و بیخیال مینشینید تا کم کم فراموشش کنید؟
یا برای یافتن او همه تلاش خود را به کار میبرید.
از این و آن سراغش را میگیرید.
شب و روزتان را به جستجوی او میگذرانید...
تا آن که او را بیابید یا نشانی از او پیدا کنید؟
اگر کسی را دوست داشته باشید و بدانید که او نیز به شما بسیار علاقهمند است، آنقدر که از بیماری شما بیمار میشود و از خوشحالی شما خوشحال، چه میکنید؟
تنها به زبان این دوستی را ابراز میکنید؟
یا در عمل، محبت خود را به او نشان میدهید؟
پیوسته در پی جلب رضایت او هستید، به مناسبتهای مختلف برای او هدیه میبرید، لباسی را میپوشید که او دوست دارد، از عطری استفاده میکنید که او میپسندد و ...
اگر بدانید، که برای حل مشکلاتتان میتوانید به کسی مراجعه کنید که آماده کمک به شما میباشد و برای ارتباط با او گفتن یک سلام کافی است، چه میکنید؟
آیا از کنار این موضوع بیتفاوت گذر میکنید؟ یا تمام تلاش خود را برای استفاده از این فرصت به کار میبرید؟
اکنون ما که میگوییم
در انتظار امام زمانمان نشستهایم،
او را به جان دوست داریم،
گره مشکلاتمان به دست او باز میشود،
چگونهایم و چه میکنیم؟

با سلام بر او روزمان را شروع کرده و آمدنش را از خدا میخواهیم؟
برای سلامتیش صدقه میدهیم؟
آنگونه که او پسندد زندگی کرده و عمرمان را سپری میکنیم؟
.........
خوب است در این آزمون
این سه پرسش ساده را از خود بپرسیم و به خودمان نمره دهیم.
امام منتظران(عج): " ما در رعایت حال شما کوتاهی نمیکنیم و یاد شما را از خاطره نبردهایم ... "
بیائید ما نیز یاد او را از خاطر نبریم و برای آمدنش دعا کنیم ...


.:.شهادت امام جعقر صادق (ع) بر همه ی شیعیان تسلیت باد.:.
امام جعفر صادق (ع) در پگاه روز جمعه یا دوشنبه هفدهم ربیع الأول سال 80 هجرى، معروف به سال قحطى، در مدینه دیده به جهان گشود.
.
.
. وفات آن امام (ع) در دوشنبه روزى از ماه شوال و بنا به نوشته مؤلف جنات الخلود در 25 شوال و به روایتى نیمه ماه رجب سال 148 هجرى روى داده است. با این حساب مىتوان عمر آن حضرت را 68 یا 65 سال گفت که از این مقدار 12 سال و چند روزى و یا 15 سال با جدش امام زین العابدین (ع) معاصر بوده و 19سال با پدرش و 34 سال پس از پدرش زیسته است که همین مدت، دوران خلافت و امامت آن حضرت به شمار میآید و نیز بقیه مدتى است که سلطنت هشام بن عبد الملک، و خلافت ولید بن یزید بن عبد الملک و یزید بن ولید عبد الملک، ملقب به ناقص، ابراهیم بن ولید و مروان بن محمد ادامه داشته است.
.
.

بیشترین حجم روایات، احادیثی است که از امام صادق (ع) نقل شده است، اهمیت معارف منقول از جعفر بن محمد (ص) به میزانی است که شیعه به ایشان منسوب شده است: ”شیعه جعفری. کثرت روایات منقول از امام صادق (ع) به دو دلیل است:
. . یکی اینکه از دیگر ائمه عمر بیشتری نصیب ایشان شد و ایشان با شصت و پنج سال عمر شیخ الائمه محسوب می شود (148 – 83 هجری)، و دیگری که به مراتب مهمتر از اولی است، شرائط زمانی خاص حیات امام صادق (ع) است. دوران امامت امام ششم مصادف با دوران ضعف مفرط امویان، انتقال قدرت از امویان به عباسیان و آغاز خلافت عباسیان است. امام با حسن استفاده از این فترت و ضعف قدرت سیاسی به بسط و اشاعه معارف دینی همت می گمارد. گسترش زائدالوصف سرزمین اسلامی و مواجهه اسلام و تشیع با افکار، ادیان، مذاهب و عقاید گوناگون اقتضای جهادی فرهنگی داشت و امام صادق (ع) به بهترین وجهی به تبیین، تقویت و تعمیق “هویت مذهبی تشیع” پرداخت.
.
.
.
.
.
.